Κάθε μέρα, οι Έλληνες πολίτες αισθάνονται την πίεση των παγκοσμιοποιητικών πολιτικών — από την εκτόξευση των τιμών της ενέργειας που καθοδηγούνται από τις διεθνείς εντολές για το κλίμα μέχρι το συντριπτικό βάρος του πληθωρισμού και της ακρίβειας, ενώ οι πλουσιότερες εταιρείες και τα διεθνή συμφέροντα έχουν τον πλήρη έλεγχο της οικονομίας μας.
Αλλά καθώς αυτές οι πολιτικές εδραιώνονται, ένα ερώτημα παραμένει: Είναι αυτό το μέλλον που θέλουμε για την Ελλάδα;
Ο κόσμος διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο από ισχυρούς παγκόσμιους θεσμούς, των οποίων η επιρροή εκτείνεται σχεδόν σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Από την πολιτική για το κλίμα έως τις οικονομικές δομές, τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ), το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) και άλλοι διεθνείς φορείς ηγούνται πρωτοβουλιών που παρουσιάζονται ως λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα.
Ωστόσο, μια βαθύτερη ανάλυση αποκαλύπτει ότι οι πραγματικές τους ατζέντες μπορεί να μην ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα των απλών ανθρώπων, αλλά μάλλον να εξυπηρετούν τις οικονομικές ελίτ, τις πολυεθνικές εταιρείες και τους μη εκλεγμένους παγκόσμιους γραφειοκράτες.
Ένας από τους πιο κρίσιμους τομείς όπου αυτή η παγκοσμιοποιητική ώθηση γίνεται αισθητή στην Ελλάδα είναι η προώθηση της ψηφιακής διακυβέρνησης και η εισαγωγή του Προσωπικού Αριθμού (ΠΑ).
Ο ΠΑ, παρουσιάζεται ως ένα μέτρο απλούστευσης των συναλλαγών με το δημόσιο και καταπολέμησης της γραφειοκρατίας. Ενώ ο στόχος της μείωσης της γραφειοκρατίας ακούγεται θετικός, υπάρχει ένα πιο σκοτεινό υποκείμενο ρεύμα που συνδέεται με τις παγκόσμιες τάσεις:
Ο Προσωπικός Αριθμός καθιστά δυνατή τη συγκέντρωση όλων των δεδομένων ενός πολίτη (φορολογικά, ασφαλιστικά, υγειονομικά, πιθανώς και δεδομένα από έξυπνες πόλεις/κάμερες) κάτω από έναν μοναδικό κωδικό.
Πρότυπο Παγκόσμιας Ψηφιακής Ταυτότητας: Η δημιουργία ενός ενιαίου, υποχρεωτικού αριθμού για κάθε πολίτη είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με την παγκόσμια ώθηση για την καθολική ψηφιακή ταυτότητα (digital ID), που προωθείται από θεσμούς όπως το WEF και τον ΟΗΕ (ειδικά μέσω του Στόχου 16.9 της Ατζέντα 2030: «παροχή νομικής ταυτότητας για όλους, συμπεριλαμβανομένης της καταγραφής γεννήσεων»).
Ο ΠΑ, σε συνδυασμό με την προώθηση των “έξυπνων πόλεων” (smart cities) και την ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) στις δημόσιες υπηρεσίες, μπορεί να οδηγήσει σε ένα κράτος επιτήρησης. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται όλο και περισσότερο από αλγόριθμους και μη εκλεγμένους τεχνοκράτες εμπειρογνώμονες, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τι είναι καλύτερο για την βιώσιμη διακυβέρνηση, με αποτέλεσμα οι ατομικές ελευθερίες να υποτάσσονται στις απαιτήσεις του κεντρικού ψηφιακού κράτους.
Βιωσιμότητα και παγκόσμιος έλεγχος στην Ελλάδα
Η παραπλανητική φύση της «βιωσιμότητας» και ο ρόλος των διεθνών οργανισμών βρίσκουν εφαρμογή και στην Ελλάδα:
Οι πράσινες πολιτικές και οι φόροι άνθρακα που προωθούνται από την ΕΕ και τους διεθνείς φορείς μεταφράζονται σε εκτόξευση του κόστους ενέργειας για τα ελληνικά νοικοκυριά, δημιουργώντας ενεργειακή φτώχεια. Αντί για την πραγματική προστασία του περιβάλλοντος, οι πολιτικές δίνουν προτεραιότητα στον παγκόσμιο έλεγχο των φυσικών πόρων και στην υποχρεωτική στροφή σε λύσεις που εξυπηρετούν μεγάλες διεθνείς εταιρείες.
Οι βιώσιμες γεωργικές πρακτικές, όπως ορίζονται από τους παγκόσμιους φορείς και υιοθετούνται από την ΕΕ, συχνά πλήττουν τους Έλληνες μικρομεσαίους αγρότες, ωφελώντας τις πολυεθνικές εταιρείες τροφίμων.
Η Ελλάδα, ως χώρα με μακρά ιστορία αυτοδιάθεσης και εθνικής κυριαρχίας, απειλείται από την ώθηση για παγκοσμιοποίηση.
Η παγκόσμια συνεργασία του ΟΗΕ (Στόχος 17) μεταμφιέζεται σε μια ευγενή προσπάθεια, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας Δούρειος Ίππος για πολιτικές που υπονομεύουν την εθνική κυριαρχία, επιτρέποντας σε μη εκλεγμένους διεθνείς φορείς να επηρεάζουν τα πάντα, από τις εμπορικές συμφωνίες έως την εγχώρια οικονομική και κοινωνική πολιτική.
Τι διακυβεύεται: Θέλουμε να ακολουθήσουμε ένα μοντέλο τεχνοκρατικού ελέγχου, όπου κάθε πτυχή της ζωής παρακολουθείται μέσω ενός Προσωπικού Αριθμού και υπαγορεύεται από διεθνείς εντολές, ή θέλουμε να διατηρήσουμε τις ελευθερίες, την αυτονομία και τον έλεγχο της ζωής, της οικονομίας και του περιβάλλοντός μας;
Για να διασφαλίσουμε ένα μέλλον όπου οι Έλληνες θα ελέγχουν τη ζωή, την οικονομία και το περιβάλλον τους, πρέπει να απορρίψουμε τις παγκοσμιοποιητικές πολιτικές και να αποκαταστήσουμε την αληθινή οικονομική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα, δίνοντας προτεραιότητα στην τοπική κυριαρχία και την ατομική ελευθερία έναντι των διεθνών εντολών και των μηχανισμών ψηφιακού ελέγχου, όπως ο ΠΑ.
Η ΝΙΚΗ υπερασπιζόμενη όπως πάντα τον ελληνικό λαό απέναντι στις πρακτικές των παγκοσμιοποιητών εκφράζει την σφοδρή της αντίθεση στην καθιέρωση του Προσωπικού Αριθμού (Π.Α.)ως υποχρεωτικού, θεωρώντας τον περιττό και επικίνδυνο.
Ο Π.Α. αποτελεί μηχανισμό φακελώματος και παρακολούθησης των Ελλήνων πολιτών, ενώ δεν αντικαθιστά τους ήδη υπάρχοντες αναγνωριστικούς αριθμούς (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ) και επιβαρύνει άσκοπα τη διοίκηση του κράτους.
Η αντίδραση της ΝΙΚΗΣ έχει λάβει τη μορφή νομικού αγώνα, με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ζητώντας την ακύρωσή του.
Καλούμε τους πολίτες σε ειρηνική αλλά αποφασιστική ανυπακοή και τους προτρέπουμε να αντισταθούν και να μην κάνουν χρήση του Π.Α. που δόθηκε υποχρεωτικά και χωρίς την θέλησή τους. Η μάχη αυτή είναι υπέρ της Δημοκρατίας, της Πατρίδας και της Ελευθερίας μας.
Χριστόδουλος Μολύβας
Μέλος Θεματικής Ομάδας Εξωτερικής Πολιτικής της ΝΙΚΗΣ