Τον έντονο προβληματισμό της ΝΙΚΗΣ για το σχέδιο αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο ανέδειξε ο Πέτρος Παπαγεωργίου, μηχανολόγος ηλεκτρολόγος, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και μέλος του Διαρκούς Βουλευτηρίου της ΝΙΚΗΣ, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Militaire News και στον δημοσιογράφο Πάρι Καρβουνόπουλο.
Το έργο αφορά την υπόγεια αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα στις κοιλότητες που έχουν απομείνει από την άντληση πετρελαίου στον Πρίνο, σε μικρή απόσταση από τις ακτές της Θάσου και της Καβάλας. Πρόκειται για μία παρέμβαση μεγάλης κλίμακας, με τεχνικές, περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις που αγγίζουν άμεσα τους κατοίκους, τον τουρισμό, την αλιεία, τα νερά και το μέλλον της περιοχής.
Η θέση της ΝΙΚΗΣ είναι σαφής: κανένα έργο τέτοιου μεγέθους δεν μπορεί να προχωρά χωρίς πλήρη ενημέρωση των πολιτών, χωρίς αυστηρό επιστημονικό έλεγχο, χωρίς διαφάνεια στη χρηματοδότηση και χωρίς απόλυτη διασφάλιση της ζωής, της υγείας και της τοπικής οικονομίας.
Ο κ. Παπαγεωργίου περιέγραψε την υπόθεση με απλό και κατανοητό τρόπο, τονίζοντας ότι επιχειρείται να αποθηκευτεί ένα αέριο υπό πίεση σε υπόγειους σχηματισμούς κάτω από τη θάλασσα. Όπως είπε, «πάει ένα υποτίθεται απόβλητο της ατμόσφαιρας να το αποθηκεύσει στις σπηλιές που έχουν μείνει άδειες από την άντληση των πετρελαίων του Πρίνου της Θάσου».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το έργο παρουσιάζεται ως περιβαλλοντική λύση, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα. «Είναι ένα έργο και δαπανηρό και άχρηστο», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος προωθούνται επιλογές που ενδέχεται να φορτώσουν μακροχρόνιο κίνδυνο στην περιοχή. Με χαρακτηριστική φράση σημείωσε: «Εν ονόματι της προστασίας του περιβάλλοντος γίνονται εγκλήματα».
Η ΝΙΚΗ αντιμετωπίζει το θέμα του Πρίνου ως ζήτημα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα, τις τοπικές κοινωνίες και τις επόμενες γενιές. Η Θάσος και η Καβάλα ζουν από τη θάλασσα, τον τουρισμό, την παραγωγή, τη φυσική τους ομορφιά και την εμπιστοσύνη που εμπνέουν στους κατοίκους και στους επισκέπτες. Μία αστοχία σε ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να πλήξει καίρια την εικόνα, το εισόδημα και την καθημερινή ασφάλεια της περιοχής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Παπαγεωργίου στο γεγονός ότι το διοξείδιο του άνθρακα, σε μεγάλες συγκεντρώσεις, λειτουργεί ως ασφυξιογόνο αέριο. Όπως εξήγησε, «το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι τοξικό αέριο, αλλά είναι ασφυξιογόνο αέριο». Με άλλα λόγια, όταν συγκεντρωθεί σε μεγάλη ποσότητα, εκτοπίζει το οξυγόνο και δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας για ανθρώπους, ζώα και θαλάσσιους οργανισμούς.
Το κρίσιμο ζήτημα, κατά τον κ. Παπαγεωργίου, είναι η πιθανότητα διαρροής. Το διοξείδιο θα συμπιεστεί και θα διοχετευθεί σε υπόγειες κοιλότητες, οι οποίες θα πρέπει να παραμείνουν στεγανές για πολλά χρόνια. Ο ίδιος προειδοποίησε ότι «το συμπιεσμένο διοξείδιο, το οποίο όταν εκτονωθεί γίνεται αέριο, διαφεύγει πολύ εύκολα και από το παραμικρό ρήγμα». Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωλογικής και σεισμικής πραγματικότητας της περιοχής.
Η ΝΙΚΗ ζητά οι επιστημονικές ενστάσεις να ληφθούν σοβαρά υπόψη, ιδίως όταν αφορούν ρήγματα, σεισμικότητα, υδροφόρο ορίζοντα και θαλάσσιο οικοσύστημα. Η προστασία των πολιτών απαιτεί πλήρη γνώση των κινδύνων, όχι γενικές διαβεβαιώσεις. Απαιτεί σαφείς απαντήσεις για το ποιος θα παρακολουθεί το έργο, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος και ποιος θα πληρώσει το κόστος της φύλαξης στο μέλλον.
Ο κ. Παπαγεωργίου αναφέρθηκε στις πιθανές συνέπειες για τη Θάσο, εφόσον υπάρξει διαρροή στη θάλασσα. Πρώτα θα πληγεί το θαλάσσιο περιβάλλον, με επιπτώσεις στην αλιεία και στην εικόνα των ακτών. Έπειτα θα χτυπηθεί ο τουρισμός, που αποτελεί βασική πηγή ζωής για το νησί. Όπως είπε, «η Θάσος ζει σχεδόν έξι μήνες τον χρόνο από τον τουρισμό», εξηγώντας ότι η εμφάνιση νεκρών ψαριών ή οποιοδήποτε περιβαλλοντικό συμβάν θα προκαλούσε άμεση οικονομική ζημιά.
Ανησυχία εξέφρασε και για το ενδεχόμενο επίδρασης στον υδροφόρο ορίζοντα. Η Θάσος έχει δικά της νερά, δική της βλάστηση, ελαιώνες και παραγωγική ζωή που συνδέεται άμεσα με το φυσικό περιβάλλον. Η επαφή μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα με το νερό μπορεί να δημιουργήσει ανθρακικό οξύ, γεγονός που εντείνει τους φόβους για πιθανές επιπτώσεις στη γη, στα φυτά και στην ποιότητα των υδάτων.
Στη συνέντευξη τέθηκε και το θέμα του οικονομικού κόστους. Ο κ. Παπαγεωργίου σημείωσε ότι ο ελληνικός λαός θα συμμετέχει με 150 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση με άλλα 120 εκατομμύρια ευρώ. «Δηλαδή 270 εκατομμύρια θα δοθούν από τους Ευρωπαίους πολίτες για να γίνει τι; Να γίνει κάτι αχρείαστο», ανέφερε.
Για τη ΝΙΚΗ, η χρήση δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος σε ένα έργο που δημιουργεί μακροχρόνια περιβαλλοντική και οικονομική ευθύνη αποτελεί ζήτημα πολιτικής λογοδοσίας. Ο πολίτης έχει δικαίωμα να γνωρίζει ποιος ωφελείται, ποιος πληρώνει, ποιος ελέγχει και ποιος θα φέρει την τελική ευθύνη όταν το έργο περάσει στο κράτος.
Ο Πέτρος Παπαγεωργίου συνέδεσε το θέμα του Πρίνου με τη συνολικότερη ενεργειακή πολιτική της χώρας. Επισήμανε ότι η Ελλάδα ακολούθησε μια πρόχειρη και ακριβή πορεία στην πράσινη μετάβαση, με εγκατάλειψη εγχώριων πηγών ενέργειας, κλείσιμο μονάδων παραγωγής και εξάρτηση από επιλογές που αύξησαν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη αποθήκευσης της πλεονάζουσας ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές. «Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας για να είναι χρήσιμες πρέπει πρώτα απ’ όλα να δημιουργήσει κανείς υποδομές αποθήκευσης της πλεονάζουσας ενέργειας», είπε, φέρνοντας ως παράδειγμα την αντλησιοταμίευση, την οποία η ΝΙΚΗ έχει προτείνει ως σοβαρή, δοκιμασμένη και οικολογικά ηπιότερη λύση μεγάλης κλίμακας.
Η ενεργειακή πρόταση της ΝΙΚΗΣ στηρίζεται στην κοινή λογική, στην εθνική αυτάρκεια, στη φθηνή ενέργεια για τον λαό, στην προστασία του φυσικού πλούτου και στην αποφυγή πειραματισμών που επιβαρύνουν την κοινωνία.
Ο κ. Παπαγεωργίου υπογράμμισε ότι η παρουσία της ΝΙΚΗΣ στη Θάσο και η ανάδειξη του ζητήματος του Πρίνου εντάσσονται σε μια σταθερή πολιτική στάση υπέρ των πολιτών. «Εμείς στη ΝΙΚΗ έχουμε τη διάθεση να βοηθήσουμε τον τόπο μας, είτε βγούμε είτε δεν βγούμε κυβέρνηση», είπε, δείχνοντας ότι το ενδιαφέρον του κινήματος ξεπερνά την κομματική αντιπαράθεση.
Με την ίδια σαφήνεια πρόσθεσε: «Η ΝΙΚΗ νοιάζεται για τα προβλήματα του κόσμου και δεν νοιάζεται μόνο να αφήσει εντυπώσεις ή να κάνει στείρο αντιπολιτευτικό λόγο». Η φράση αυτή συνοψίζει την πολιτική λογική της παρέμβασης. Η ΝΙΚΗ ακούει τους πολίτες, στέκεται δίπλα στους τοπικούς φορείς, φέρνει τεχνική γνώση στον δημόσιο διάλογο και ζητά λύσεις που υπηρετούν την κοινωνία.
Ο Πρίνος, η Θάσος, η Καβάλα, το Άγιον Όρος και το Βόρειο Αιγαίο αποτελούν πολύτιμη κληρονομιά. Η προστασία τους απαιτεί σοβαρότητα, διαφάνεια και σεβασμό στους ανθρώπους που ζουν εκεί.
Όπως είπε ο κ. Παπαγεωργίου, «μας ενδιαφέρει η πατρίδα μας, μας ενδιαφέρει η Θάσος, μας ενδιαφέρει το Άγιον Όρος και οι γύρω περιοχές, γιατί είναι μια κληρονομιά την οποία δεν θέλουμε να αφήσουμε στα χέρια κάποιων συμφερόντων».
Η προστασία του Περιβάλλοντος αποτελεί ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, στη Δημιουργία, στις τοπικές κοινωνίες και στις επόμενες γενιές. Με βάση τα όσα ανέπτυξε ο Πέτρος Παπαγεωργίου, η περιβαλλοντική πολιτική οφείλει να στηρίζεται στην επιστημονική τεκμηρίωση, στην κοινή λογική και στον σεβασμό του φυσικού πλούτου κάθε περιοχής. Η ΝΙΚΗ απορρίπτει έργα που εμφανίζονται ως «πράσινα», όταν φορτώνουν κινδύνους στους κατοίκους, απειλούν τη θάλασσα, το νερό, την παραγωγή και τον τουρισμό, ή υπηρετούν ιδιωτικά συμφέροντα με δημόσια χρηματοδότηση και μελλοντική ευθύνη του κράτους.
Στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, η ΝΙΚΗ ζητά σοβαρό διάλογο χωρίς ιδεοληψίες, εκφοβισμό και βιαστικές επιλογές που οδηγούν σε ενεργειακή ακρίβεια, αποδυνάμωση της παραγωγής και εξάρτηση της χώρας. Όπως υπογράμμισε ο κ. Παπαγεωργίου, οι κλιματικές μεταβολές υπήρχαν πάντοτε στη φυσική ιστορία του πλανήτη, ενώ η πολιτική αντιμετώπισή τους πρέπει να εξετάζεται με ψυχραιμία, πραγματικά δεδομένα και πλήρη στάθμιση των συνεπειών.
Η ΝΙΚΗ λέει όχι στην “πράσινη” απάτη που βαφτίζει περιβαλλοντική προστασία την καταστροφή της παραγωγής, την ενεργειακή ακρίβεια και την παράδοση κρίσιμων υποδομών σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η πατρίδα μας δεν είναι αποθήκη διοξειδίου, ούτε πειραματόζωο ενεργειακών σχεδιασμών. Θέλουμε πολιτική που προστατεύει τον λαό, τον τόπο, το νερό, τη θάλασσα και την εθνική μας ανεξαρτησία.
Δείτε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη: