Για το αίμα που χύθηκε άδικα στην Κρήτη στις 31 Οκτωβρίου 2025, θα ήθελα να υπενθυμίσω ό,τι είχαμε γράψει το Σεπτέμβρη του 2024, με αφορμή τότε κύμα βίας στη Μεγαλόνησο. Το άρθρο λεγόταν «Θα ξαναγίνει τιμή το να είμαστε Κρητικοί;».
Γράφαμε εκεί, μεταξύ άλλων: «Φυσικά, και το κράτος έχει ευθύνη και είναι κοινό μυστικό πως δεκαετίες πολιτικής προστασίας διαμόρφωσαν μια ανεξέλεγκτη κατάσταση! (…) Είναι απαραίτητο ν’ αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι νοοτροπία και να ξαναγίνει τιμή το να είσαι Κρητικός. Αλλιώς, τι τα θέλουμε τα μουστάκια, τα μαχαίρια και τα στιβάνια; Τι τους θέλουμε τους χορευτικούς ομίλους και τις μαντινάδες;»
Δεκαετίες τα γράφουμε αυτά και πριν από μας τα γράφανε κι άλλοι. Κανείς δεν συγκινείται. Και πάλι χύθηκε άδικο αίμα και η Κρήτη θα φορά πάντα μαύρα για τα παιδιά της που σκοτώνονται, όχι για τη λευτεριά, μα στον ακήρυκτο πόλεμο της άδικης και παράλογης βίας!
Η ΝΙΚΗ εξέδωσε δελτίο τύπου, με τίτλο «Ανομία και ατιμωρησία με οδυνηρά αποτελέσματα». Εκεί γράφει: «…Η πολιτεία προτίθεται να αναλάβει επιτέλους ουσιαστική δράση για την πάταξη αυτού του αίσχιστου φαινομένου ή αρκείται σε κούφιες εξαγγελίες; Η Μεγαλόνησος και ολόκληρη η Ελλάδα αξίζουν ασφάλεια, νομιμότητα και αξιοπρέπεια! Η αδιαφορία της κυβέρνησης ήδη έχει αποδειχθεί μοιραία!».
Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, σε συνέντευξή του στις 5 Νοεμβρίου 2025 στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του ΑΝΤ1, είπε για το θέμα: «Υπάρχει συναλλαγή μεταξύ εγκληματικών ομάδων και πολιτικών». «Οι οικογένειες πλέον πρέπει να αναλάβουν τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους». «Σε όλη την Ελλάδα οι άνθρωποι σκοτώνονται στους δρόμους. Έχουν αγριέψει τα παιδιά μας». «Οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι πολιτικοί, οι ιερείς: να δώσουμε το καλό παράδειγμα στα παιδιά». «Να κυβερνούμε τον λαό με ταπείνωση και όχι ταπεινώνοντάς τον».
Είναι βέβαιο πως η οπλοκατοχή και η εγκληματικότητα κάθε μορφής, με παράνομα κέρδη εκατομμυρίων, δεν είναι χαρακτηριστικό αποκλειστικά της Κρήτης, αλλά εντοπίζεται σε ολόκληρη την Ελλάδα και μάλιστα στις μεγαλουπόλεις, καθώς και σε όλον τον κόσμο. Η Κρήτη ωστόσο, ενώ θα έπρεπε να ξεχωρίζει θετικά, δυστυχώς ξεχωρίζει αρνητικά, βασανίζεται η ίδια και ντροπιάζει το όνομα και την Ιστορία της κάθε τόσο.
Τρεις απαραίτητες κινήσεις για την αλλαγή της κατάστασης
1) Γενικός αφοπλισμός των Κρητικών. Δε χρειάζονται όπλα σε καιρό ειρήνης. Όλα τα όπλα να πάνε στον Ελληνικό Στρατό. Εξαιρούνται τα κυνηγετικά όπλα, με προσεκτικό έλεγχο για τον κάτοχο και τη χρήση τους.
Επειδή δεν ξεχνάμε τη Μάχη της Κρήτης και τον αιώνια επιθετικό Τούρκο, προσθέτω: τα όπλα να παραμείνουν στο Νησί. Αν έχεις όπλο και το παραδώσεις, να γραφτεί το όνομά σου και, σε περίπτωση πολέμου, αν θέλεις, να δικαιούσαι να λάβεις ένα ίδιο όπλο και σφαίρες για να πολεμήσεις. Αν όμως δεν το παραδώσεις, αλλά σου το πάρει η Αστυνομία, το χάνεις.
Αν θέλεις να ρίχνεις, γράψου σε σκοπευτήριο. Αν πιστεύεις ότι πρέπει να είσαι ετοιμοπόλεμος, λόγω των πονηρών καιρών στους οποίους ζούμε (υπάρχει και αυτή η άποψη), χρειάζονται μονάδες πολιτοφυλακής, υπαγόμενες στον Ελληνικό Στρατό, με κανονική εκπαίδευση, διοίκηση και κανονισμούς, και να αποδείξει η Κρήτη πως παύει να χρησιμοποιεί τα όπλα εγκληματικά και ανεύθυνα. Όχι να έχει όποιος θέλει στην κατοχή του όπλο και δυνατότητα να σκοτώσει.
2) Πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος στο Νησί, και κάθε παραβατικής δραστηριότητας – είτε αφορά π.χ. σε επικίνδυνη οδήγηση, είτε στην κατανάλωση αλκοόλ από ανηλίκους, είτε οτιδήποτε άλλο, που στοιχίζει ζωές και επιπλέον διαιωνίζει την ανόητη κουλτούρα της παραβατικότητας, δήθεν «επαναστατικότητας», την οποία ΚΑΝΕΝΑΣ επαναστάτης του Αρκαδιού ή αντάρτης της Κατοχής δεν θα θεωρούσε σοβαρή!
Για να συμβεί αυτό είναι απαραίτητο: (α) να σταματήσει η πολιτική προστασία σε εγκληματίες και φυσικά να παταχθεί αμείλικτα κάθε πιθανή περίπτωση διαφθοράς στις διωκτικές και τις δικαστικές αρχές, (β) να ενεργεί μόνιμα στο Νησί ισχυρή δύναμη ειδικών αστυνομικών δυνάμεων, με δικαίωμα να χρησιμοποιεί κάθε φορά για να αμυνθεί τόση βία, όση δέχεται – για να αποφύγουμε φαινόμενα όπως του μαρτυρικού ειδικού φρουρού Στάθη Λαζαρίδη, που τραυματίστηκε σε αστυνομική επιχείρηση το 2007 και παρέμεινε σε κώμα μέχρι τον θάνατό του το 2015, για τον οποίο δεν τιμωρήθηκε κανείς!
Αυτή τη στιγμή, μια μόνιμα εγκατεστημένη στην Κρήτη από το 2007 μονάδα ΕΚΑΜ παραμένει αδρανής, ενώ οι μονάδες ΤΑΕ που εδρεύουν στην Κρήτη υποφέρουν υποστελεχωμένες και μάλιστα αποδυναμώνονται κατά καιρούς, με την απόσπαση στελεχών τους σε άλλες μονάδες και τμήματα της Αστυνομίας! Τέλος, ο «Κρητικός πρωθυπουργός» μας και οι Κρήτες βουλευτές και υπουργοί των κομμάτων που κυβέρνησαν ή κυβερνούν την πατρίδα μας εδώ και ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ουδεμία σοβαρή κίνηση έχουν κάνει προς τη σωστή κατεύθυνση!
3) Συστηματικό πρόγραμμα μόρφωσης όλων των παιδιών και εφήβων της κρητικής επαρχίας. Μόρφωσης, που θα παρέχεται και μέσα από τα σχολεία, αλλά και από πολιτιστικές δραστηριότητες, στις οποίες κατ’ αρχάς θα είναι υποχρεωτικό κάθε οικογένεια να στέλνει τα παιδιά της, με ευθύνη των γονέων. Πιστεύω βέβαια πως αρκετά μεγάλος αριθμός παιδιών (αγοριών και κοριτσιών), όταν ζήσει την εμπειρία της μάθησης και της πνευματικής καλλιέργειας, θα γλυκαθεί και θα θέλει από μόνος του να συμμετέχει.
Και δεν εννοώ μόρφωση νερόβραστη και γλυκανάλατη, που θα αφαιρεί την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα των ανθρώπων, αλλά μόρφωση που, εκτός από τις επιστημονικές γνώσεις, θα περιλαμβάνει και παρουσιάσεις για την ιστορία και τον πολιτισμό της Κρήτης και ολόκληρης της Ελλάδας, μα και όλου του κόσμου, για να καταλάβει ο καθένας τι πραγματικά σημαίνει να είσαι Κρητικός, να είσαι Έλληνας, να είναι (ναι, και αυτό) ορθόδοξος χριστιανός, να είσαι Άνθρωπος!
Και βεβαίως διευκόλυνση με πλήρη υποτροφία για κάθε παιδί της κρητικής επαρχίας που επιθυμεί να σπουδάσει μακριά από τον τόπο του! Είτε θέλει στη συνέχεια να επιστρέψει σ’ αυτόν (το καλύτερο), είτε όχι.
Πόσο τα θέλουμε όντως αυτά;
Και τώρα σε ρωτώ, αδελφέ μου και συμπατριώτη μου, αδελφή μου και συμπατριώτισσά μου: πόσο θέλεις πραγματικά να γίνουν αυτά;
Και σε ρωτώ επίσης: πιστεύεις πως υπάρχει περίπτωση το κράτος που έχουμε, με τους πολιτικούς που μας κυβερνάνε («Κρητικούς» και μη!) να λύσει ποτέ το πρόβλημα της βίας, της παρανομίας και της αιματοχυσίας στην Κρήτη;
Αν όντως θέλεις ν’ αλλάξει η κατάσταση και συνειδητοποιείς πως το κράτος δεν έχει επιθυμία να την αλλάξει, μία είναι η επιλογή σου: στήριξε και ψήφισε ΝΙΚΗ. Για να πάψουμε να λέμε λόγια και να προχωρήσουμε σε έργα!
Είτε είσαι πολιτιστικός σύλλογος, είτε λαογραφικός όμιλος, είτε δήμος, είτε επαγγελματική ένωση είτε οποιοσδήποτε άλλος φορέας που εκφράζει τον λαό μας, είτε είσαι μεμονωμένο πρόσωπο ή οικογένεια, έλα εδώ να μιλήσουμε και βοήθησε να γίνουμε κυβέρνηση και ν’ αλλάξουμε επιτέλους αυτό τον τόπο!
Βρες το θάρρος, ψάξε, μάθε και μπες στον αγώνα. Επειδή χωρίς πολιτικό αγώνα, δεν θ’ αλλάξει η κατάσταση. Και ο πολιτικός αγώνας χρειάζεται ένα καθαρό κόμμα, ή μάλλον καλύτερα ένα καθαρό πολιτικό κίνημα. Αν δεν βρεις το θάρρος, αν δεν βρούμε όλοι το θάρρος, να συνταχθούμε (και μάλιστα φανερά) σ’ αυτόν τον αγώνα, τότε και τα εγγόνια μας ακόμη θα βουλοπλέουν στην ίδια κατάσταση.
Αν δεν έχεις αυτό το θάρρος ή αν πέφτεις στην παγίδα «να μην κομματικοποιηθείς» ή «να μη σε χαρακτηρίσουν» ή «έχεις υποχρέωση σε κουμπάρους ή συγγενείς σου» που κατεβαίνουν υποψήφιοι με τα κόμματα που μας κατέστρεψαν, τότε δεν χρειάζεται να διαμαρτύρεσαι, γιατί εσύ ο ίδιος ή η ίδια γίνεσαι μέρος του προβλήματος. Και το ξέρεις πολύ καλά.
Αυτόν τον αγώνα τον δίνουμε ήδη. Έχει νόημα μόνο αν συμμετέχουν όλοι, όσοι θέλουν το καλό της Κρήτης και των παιδιών μας. Αλλιώς, ας μην κουραζόμαστε άδικα – ας παραδεχτούμε πως έχουμε ηττηθεί κατά κράτος, γιατί ο ίδιος ο λαός δεν πρόκειται να βοηθήσει ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Αν όμως προτίθεσαι να βοηθήσεις, υπάρχει ελπίδα.
Σε περιμένουμε.
Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης
Υπεύθυνος της Θεματικής Ομάδας Πολιτισμού της ΝΙΚΗΣ
Υπεύθυνος της Τοπικής Κοινότητας της ΝΙΚΗΣ στο Ρέθυμνο