Εδώ και αρκετά χρόνια, η Ευρώπη βιώνει σαρωτικές αλλαγές, από την τεχνολογική επέλαση του Διαδικτύου των Πραγμάτων (Internet of Things, IoT) και της τεχνητής νοημοσύνης μέχρι τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας και τον ραγδαίο ισλαμικό εποικισμό.
Το ακανθώδες ζήτημα της λαθρομετανάστευσης ταλαιπωρεί βαθιά την ήπειρό μας. Η Ελλάδα σηκώνει δυσανάλογο βάρος, λόγω των τεράστιων θαλάσσιων συνόρων της, ενώ οι Βρυξέλλες αρνούνται να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος.
Την ίδια ώρα, χώρες με μακρά παράδοση στην ενσωμάτωση, όπως η Σουηδία, αυστηροποιούν άρον άρον τις αποτυχημένες πολιτικές τους. Η γκετοποίηση πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, η άτυπη επιβολή της Σαρίας σε αρκετές περιοχές και η συνεχώς αυξανόμενη δολοφονική βία μεταναστών αποτελούν πλέον πραγματικότητα.
Αν συνυπολογίσουμε τη δραματική γήρανση των Ευρωπαίων, την υπογεννητικότητα και τον πολλαπλάσιο ρυθμό γεννήσεων των μεταναστών, γίνεται αντιληπτό πως η πληθυσμιακή αντικατάσταση και η ισλαμοποίηση της Ευρώπης λαμβάνουν μη αναστρέψιμες διαστάσεις.
Η απειλή της «ψηφιακής σκλαβιάς»
Ένας συγκαλυμμένος αλλά άμεσος κίνδυνος είναι η επερχόμενη ψηφιακή σκλαβιά.
Ως ΝΙΚΗ, αντισταθήκαμε σθεναρά στις ηλεκτρονικές ταυτότητες και στον Προσωπικό Αριθμό, αναδεικνύοντας το θέμα ακόμη και με εκδηλώσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Επιπλέον, καταψηφίσαμε την ευρωπαϊκή πρόταση για τη σάρωση ιδιωτικών μηνυμάτων. Η αδιαπραγμάτευτη προστασία των παιδιών δεν νοείται να αποτελεί το εύσχημο άλλοθι για τη νομιμοποίηση της μαζικής ψηφιακής επιτήρησης.
Παράλληλα, το ψηφιακό ευρώ εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους παρακολούθησης και τραπεζικής αστάθειας.
Περιβαλλοντική υποκρισία
Καταργούμε τα πλαστικά καλαμάκια, αλλά αδιαφορούμε προκλητικά για τα βιομηχανικά απόβλητα και τις ανυπολόγιστες οικολογικές καταστροφές που προκαλούνται από βομβαρδισμούς πετρελαιοπηγών.
Αυτή είναι η περιβαλλοντική υποκρισία της εποχής μας.
Εθνικά θέματα
Στα εθνικά ζητήματα, είναι πολιτικά και ηθικά απαράδεκτο η Ευρωπαϊκή Ένωση να διατηρεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα και να χρηματοδοτεί την Τουρκία.
Μια χώρα που κατέχει παράνομα το 37% της Κύπρου, διατηρεί το casus belli κατά της Ελλάδας και προπαγανδίζει την ανιστόρητη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν μπορεί να απολαμβάνει ενταξιακή προοπτική.
Η Ευρώπη οφείλει να διακόψει άμεσα κάθε χρηματοδότηση προς την Τουρκία, σταματώντας να επιβραβεύει τον αναθεωρητισμό.
Διατροφική ασφάλεια
Τεράστια απειλή αποτελεί και το διατροφικό μέλλον των παιδιών μας.
Παλέψαμε ενάντια στη συμφωνία Mercosur, η οποία επιτρέπει την εισαγωγή φθηνών προϊόντων με φυτοφάρμακα που είναι απαγορευμένα στην Ευρώπη.
Επίσης, σταθήκαμε απέναντι στα «νέα μεταλλαγμένα», τις νέες γονιδιωματικές τεχνικές, γνωστές ως NGT. Η απουσία υποχρεωτικής σήμανσης στερεί από τον καταναλωτή την ελευθερία επιλογής, ενώ το ασφυκτικό μονοπώλιο των σπόρων παραδίδεται στις πολυεθνικές.
Εμείς στηρίζουμε σταθερά τις φυσικές καλλιέργειες, αρνούμενοι να επιτρέψουμε στις ελίτ να παίζουν με το μέλλον των παιδιών μας.
Ποιο μέλλον θέλουμε;
Η πατρίδα μας, αλλά και η Ευρώπη συνολικά, καλούνται να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις και να βρουν τον ρόλο τους στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται.
Πρώτα, όμως, πρέπει να αποφασίσουμε τι μέλλον θέλουμε.
Για την Ελλάδα, η ανάδειξη των ταυτοτικών μας στοιχείων, η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, η περιφρούρηση των συνόρων, η ενίσχυση της ελληνικής παιδείας, η προστασία απέναντι στην ψηφιακή σκλαβιά, η παραγωγική ανασυγκρότηση και η αντιμετώπιση της ακρίβειας είναι ορισμένα από τα ζητήματα στα οποία πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερο βάρος.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λόγο ύπαρξης μόνο εφόσον επανεύρει τις καταστατικές της αξίες και γίνει η «Ευρώπη των λαών και των πατρίδων».
Οποιαδήποτε διαφορετική μορφή, είτε πρόκειται για μια ομοσπονδιακή Ευρώπη είτε για μια woke Ευρώπη είτε για μια Ευρώπη που μετατρέπεται σε ισλαμικό χαλιφάτο, έχει ημερομηνία λήξης, και μάλιστα σύντομη.
Νικόλαος Αναδιώτης
Ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ