Αμβλώσεις και Γενετήσια Διαπαιδαγώγηση

Αμβλώσεις και Γενετήσια Διαπαιδαγώγηση ¹ :  Ὑπό Κωνσταντίνου Γ. Καρακατσάνη τ. Καθηγητοῦ Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς (Α.Π.Θ.)

Πολλοί σήμερα ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ ἀμβλώσεις, ἀλλά καί τά νοσήματα τά ὁποῖα μεταδίδονται μέ τή γενετήσια ἐπαφή εἶναι δυνατόν νά ἐλαττωθοῦν μέ τήν ἔγκαιρη καί κατάλληλη γενετήσια διαπαιδαγώγηση· μέ αὐτό ἀκριβῶς τό σκεπτικό σκέπτονται οἱ κρατικοί φορεῖς τῆς χώρας μας νά εἰσαγάγουν στήν Πρωτοβάθμια καί στή Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση τήν καινοτομία τῆς διδασκαλίας τῆς Σεξουαλικῆς Διαπαιδαγώγησης.

Ἀντίθετα πρός τήν ἀνωτέρω ἄποψη, πολλοί διαπρεπεῖς ἐπιστήμονες (Kαθηγητής Παιδιατρικῆς καί Ἀκαδημαϊκός Ν. Ματσανιώτης, ὁ πρώην Καθηγητής τῆς Παιδαγωγικῆς του Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Σπυρ. Μ. Καλλιάφας, ὁ Διευθυντής τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Κύπρου, Μ. Μαραθεύτης, ὁ διακεκριμένος Ἀμερικανός Καθηγητής τῆς Ἰατρικῆς R. Cabot) ὑποστηρίζουν ὅτι δέν εἶναι ὀρθό νά αὐτονομεῖται τό θέμα τῆς γενετήσιας ἀγωγῆς -χωρίς, μάλιστα, νά τονίζονται καί οἱ ἠθικές ἀρχές πού πρέπει νά τό διέπουν- καί νά διδάσκεται ἀποκομμένο ἀπό τήν ὑπόλοιπη ἀγωγή καί παιδεία, ἡ ὁποία ἀποσκοπεῖ στή δόμηση τῆς ὅλης προσωπικότητας τοῦ ἀνθρώπου· ἐπιπροσθέτως, ὁ Μ. Μαραθεύτης εὔστοχα τονίζει ὅτι: «Γι’ αυτό και η σεξουαλική διαφώτιση, αν δε συνοδεύεται κι από την κατάλληλη σεξουαλική αγωγή, αποτελεί έμμεση υποκίνηση προς τη σεξουαλική πράξη. Στο σχολείο, σε όσες χώρες τα παιδιά διδάσκονται συστηματικά για το σεξ, γίνεται πιο πολύ σεξουαλική διαφώτιση παρά σεξουαλική αγωγή» ².

Ὅπως προκύπτει ἀπό τήν ἐμπειρία χωρῶν οἱ ὁποῖες ἐφάρμοσαν τό μάθημα τῆς σεξουαλικῆς διαπαιδαγώγησης στά σχολεῖα, αὐξήθηκαν οἱ ἐγκυμοσύνες σέ ἔφηβες, πολλές ἀπό τίς ὁποῖες καταλήγουν σέ ἄμβλωση. Πολλά χρόνια πρίν, ὁ Νομπελίστας οἰκονομολόγος G. Akerlof ἀπέδειξε πῶς ἡ εὐκολότερη πρόσβαση στήν ἀντισύλληψη θά μποροῦσε νά αὐξήσει, παρά νά ἐλαττώσει, τίς ἀπρογραμμάτιστες ἐγκυμοσύνες· οἱ σχεδιάζοντες, ὅμως, τίς πολιτικές στά θέματα αὐτά ἀγνόησαν τό ἐπιχείρημα τοῦ Akerlof ³.

Ὁπωσδήποτε, ὑπάρχουν καί ἀντίθετες πληροφορίες, ὅτι, δηλαδή, σέ χῶρες ὅπου ἐφαρμόζονται στά σχολεῖα μαθήματα «συνολικῆς γενετήσιας διαπαιδαγώγησης» καθυστερεῖται ἡ ἔναρξη γενετικῶν σχέσεων καί ἐλαττώνεται ἡ συχνότητά τους, ἐλαττώνεται ὁ ἀριθμός τῶν σεξουαλικῶν συντρόφων, ἐνῶ συγχρόνως αὐξάνεται ἡ χρήση προφυλακτικῶν καί ἀντισυλληπτικῶν μεθόδων ⁴.

Πολύ ἐνδιαφέρουσα, ὅμως, καί ἀποκαλυπτική σχετικά μέ τό τί ἀκριβῶς συμβαίνει εἶναι ἡ δημοσίευση σύμφωνα μέ τήν ὁποία στήν Ἀγγλία μειώθηκε κατά 50% ἡ συχνότητα τῶν ἀπρογραμμάτιστων ἐγκυμοσυνῶν στίς ἔφηβες μαθήτριες μετά τή γενετήσια διαπαιδαγώγηση καί τήν εὔκολη πρόσβασή τους σέ μεθόδους ἐπείγουσας ἀντισύλληψης, ἰδιαίτερα στή μακρᾶς δράσης ἀναστρέψιμη ἀντισύλληψη (ἐνδομήτρια σπειράματα καί ἐμφυτεύματα) ⁵. Δέν πληροφορεῖται, ὅμως, τό κοινό ὅτι ἡ φαινομενική ἐλάττωση τῶν ἀπρογραμμάτιστων ἐγκυμοσυνῶν δέν εἶναι πραγματική, ἀλλά ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι ὁ μηχανισμός δράσης τῆς «ἐπείγουσας  ἀντισύλληψης» (βλ. ἀνωτέρω σχετικό κεφάλαιο) εἶναι σέ ἱκανό ποσοστό ἡ μικρο-άμβλωση τοῦ πρωιμότατου ἐμβρύου ἡλικίας 7 ἡμερῶν (βλαστοκύστης), ἡ ὁποία δέν γίνεται ἀντιληπτή οὔτε ἀπό τή νεαρή ἔγκυο οὔτε καταχωρίζεται σέ ὁποιαδήποτε κρατικά ἀρχεῖα.

Στίς ΗΠΑ χρηματοδόθηκαν ἀπό διάφορες Πολιτεῖες προγράμματα γενετήσιας διαπαιδαγώγησης, τά ὁποῖα στηρίζονται ἀποκλειστικά στήν πλήρη ἀποχή ἀπό ὁποιαδήποτε γενετήσια συνεύρεση καί στά εὐεργετικά ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς τακτικῆς. Ἡ πολιτική αὐτή δέχθηκε σκληρή κριτική -μή τεκμηριωμένη κατά τήν ἄποψη τοῦ γράφοντος- ἀπό τούς ὑποστηρικτές τῶν γενετικῶν σχέσεων τῶν ἐφήβων καί τῆς χρήσης προφυλακτικῶν καί ὁρμονικῆς ἀντισύλληψης. Ὑποστηρίχθηκε σθεναρά ὅτι τά προγράμματα διαπαιδαγώγησης σχετικά μέ τήν πλήρη ἀποχή ἀπό γενετικές σχέσεις τῶν ἐφήβων εἶναι ἀναποτελεσματικά ὅσον ἀφορᾶ στήν ἐλάττωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀμβλώσεων, ἐπικίνδυνα καί ἀνήθικα, διότι παραβιάζουν τήν ἰατρική ἠθική καί βλάπτουν τούς νέους ἀνθρώπους, καθόσον ἀποστεροῦν τἰς πληροφορίες σχετικά μέ τήν ἐγκυμοσύνη καί τά γενετικῶς μεταδιδόμενα νοσήματα ἐπίσης, διότι ὑπερτονίζουν τούς κινδύνους τῆς ἀποτυχίας τῆς ἀντισύλληψης. Τέλος, ὑποστηρίχθηκε ὅτι τά προγράμματα αὐτά διδάσκονται ἀπό ἄπειρους καί προκατειλημμένους θρησκευτικούς ὀργανισμούς ⁶.

Τά κρατικά προγράμματα γενετήσιας διαπαιδαγώγησης τά ὁποῖα χρηματοδοτοῦνται καί ἐφαρμόζονται στίς ΗΠΑ στηρίζονται ἀποκλειστικά στήν πλήρη ἀποχή ἀπό ὁποιαδήποτε γενετήσια συνεύρεση καί ἔχουν ὡς ἀποκλειστικό σκοπό τή διδασκαλία γιά ὅλα τά παιδιά τῆς σχολικῆς ἡλικίας τῶν κατωτέρω ἀναφερόμενων κοινωνικῶν, ψυχολογικῶν καί ὑγιεινῶν ὠφελειῶν, οἱ ὁποῖες ἐπιτυγχάνονται μέ την ἀποχή αὐτή ⁷:

1. Ἡ ἀποχή ἀπό γενετήσια δραστηριότητα εἶναι ὁ μόνος ἀσφαλής τρόπος γιά ἀποφυγή ἐγκυμοσύνης ἐκτός τοῦ γάμου, γιά ἀποφυγή νοσημάτων τά ὁποία μεταδίδονται μέ γενετήσια συνεύρεση καί γιά ἄλλα σχετικά προβλήματα ὑγείας.
2. Ἡ ἀμοιβαία, πιστή μονογαμική σχέση στή συνάφεια τοῦ γάμου ἀποτελεῖ τό προσδοκώμενο πρότυπο τῆς γενετήσιας δραστηριότητας.
3. Ἡ γενετήσια δραστηριότητα ἐκτός τῆς συνάφειας τοῦ γάμου εἶναι πολύ πιθανόν νά ἔχει ἐπιβλαβεῖς ψυχολογικές καί φυσικές παρενέργειες.
4. Ἡ τεκνογονία ἐκτός τοῦ γάμου εἶναι πιθανόν νά ἔχει ἐπιβλαβεῖς συνέπειες γιά τό παιδί, τούς γονεῖς τοῦ παιδιοῦ καί τήν κοινωνία.
5. Ἡ ἀπόρριψη προτάσεων γιά ἀνάπτυξη ἐρωτικῶν σχέσεων, καθώς καί ἡ ἐνημέρωση ὅτι ἡ χρήση ἀλκοόλ καί φαρμάκων αὐξάνουν τήν ἐπιρρέπεια σέ ἐρωτικές προτάσεις.
6. Ἡ σπουδαιότητα τῆς ἀπόκτησης αὐτάρκειας πρίν ἀπό τήν ἔναρξη γενετήσιας δραστηριότητας.

Ἀξιοσημείωτο εἶναι τό γεγονός ὅτι οἱ ἀντιτιθέμενοι στά ἀνωτέρω κρατικῶς χρηματοδοτούμενα προγράμματα, τά ὁποῖα ὑποστηρίζουν τήν πλήρη ἀποχή τῶν ἐφήβων ἀπό γενετικές σχέσεις, εἰσηγοῦνται τήν ἐφαρμογή τῶν (ἀντιφατικῶν) προγραμμάτων τῆς «σφαιρικῆς γενετήσιας διαπαιδαγώγησης» (“comprehensive sex education”) ⁸. Τά τελευταῖα αὐτά προγράμματα περιλαμβάνουν τόσο αὐτά πού ὑποστηρίζουν τήν ἀποχή ἀπό κάθε γενετήσια δραστηριότητα ὅσο καί τήν ἐλεύθερη γενετήσια δραστηριότητα μέ τή χρήση προφυλακτικῶν καί ἄλλων μέσων ὁρμονικῆς ἀντισύλληψης· αὐτά ὑποστηρίζονται, παρά τό γεγονός ὅτι οἱ ἐπιδιωκόμενοι παιδαγωγικοί σκοποί τῶν προγραμμάτων αὐτῶν εἶναι ἄκρως ἀντίθετοι (τέλεια ἀποχή ἀπό γενετήσιες δραστηριότητες τοῦ ἑνός, ἐλεύθερη γενετήσια δραστηριότητα τοῦ ἄλλου) ⁹.

Ἀσφαλῶς, οἱ ἐπιδιωκόμενοι σκοποί μέ τά ἀνωτέρω προγράμματα γενετήσιας διαπαιδαγώγησης, τά ὁποῖα ἔχουν ὡς βάση τήν τέλεια ἀποφυγή γενετήσιας σχέσης, ἀλλά καί ἐνασχόλησης γενικά μέ τά θέματα αὐτά, εἶναι καλοί καί ἀξιοσύστατοι. Δεδομένης, ὅμως, τῆς σφοδρότητας τῶν γενετήσιων ἐπιθυμιῶν κατά τή διάρκεια τῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας, ἀλλά καί τῶν ἰσχυρῶν ἐρεθισμάτων καί προκλήσεων τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, οἱ προαναφερθεῖσες συστάσεις δέν ἐπαρκοῦν, προκειμένου νά διατηρήσουν οἱ σημερινοί νέοι τήν ἁγνότητα καί τήν παρθενία τους. Μόνο μέ τή βίωση τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀλήθειας, ὅπως αὐτή περιγράφεται ἀπό τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Παῦλο, ὅτι τά σώματα τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν εἶναι μέλη τοῦ Χριστοῦ καί ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί ὅτι αὐτά ἀνήκουν εἰς τόν Θεόν (Α΄ Κορ. στ΄, 15-20), εἶναι δυνατόν νά κατασβεσθοῦν μέ τόν ἀνάλογο πνευματικό ἀγῶνα καί τήν καθοδήγηση διακριτικοῦ Πνευματικοῦ Πατρός οἱ σαρκικοί λογισμοί καί οἱ πορνικές ἐπιθυμίες.

Κατά τόν εὐστοχότατο σχολιασμό τοῦ Πρωτοπρεσβύτερου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ὁμότιμου Καθηγητή τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, «“σεξουαλική αγωγή” στον χώρο της Ορθοδοξίας δεν είναι παρά θεολογία του ανθρώπινου σώματος, μέρος της Ορθόδοξης ανθρωπολογίας. Δεν πρόκειται, συνεπώς, για μια “επιστημονική” ανάλυση και περιγραφή της σωματικής λειτουργίας ή για ηθικοκοινωνική καθοδήγηση, αλλά για θεώρηση του ανθρώπου μέσα από το πρίσμα της θείας αποκαλύψεως. Μια τέτοια αντίληψη, άρα, για τον άνθρωπο και το σώμα του δεν “διδάσκεται” θεωρητικά, ούτε, πολύ περισσότερο, επιβάλλεται! Εμπνέεται μονάχα στα πλαίσια της εν Χριστώ ζωής και του πνευματικού αγώνα της Ορθοδοξίας. Ο Χριστιανός νέος μαθαίνει κοντά στον Γέροντα-Πνευματικό του να ζει εν Χριστώ, με προσευχή και άσκηση, αγώνα και εγκράτεια, γνωρίζοντας ότι ο στόχος του είναι ο εν Χριστώ δοξασμός του σώματος και της ψυχής του. Αν δεν ισχύει η προϋπόθεση αυτή, δεν είναι περίεργο η διδασκαλία του Απ. Παύλου να απορρίπτεται σαν μύθος» ¹⁰.

1. Τό ἀνωτέρω κεφάλαιο περιλαμβάνεται στο βιβλίο «ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ: “ H EΣXATH ANOMIA», Ὑπό Κωνσταντίνου Γ. Καρακατσάνη, Ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», Θεσσαλονίκη 2018, σελ. 128-134.

2. Παπαδημητρακόπουλος ΚΓ, Σεξουαλική ἀγωγή ἤ διαφώτιση; (Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο του: Ναί στήν σεξουαλική ἀγωγή τῶν νέων, Φωτοδότες, 1996), Ἡ ἄλλη ὅψις (12-3-2009). Ἀνακτήθηκε 22-9-2017 ἀπό: http://alopsis.gr/%cf%83%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%85%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%ae-%ce%ae-%cf%83%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%85%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%cf%8e%cf%84/.

3. Bamber D, Teen pregnancies increase after sex education classes, Τhe Telegraph (Mar 14, 2004). Ἀνακτήθηκε 22-9-2017 Harding Ε, Sex education “increased teen pregnancy rate”, Scottish Daily Mail (May 31, 2017). Ἀνακτήθηκε 22-9-2017 

4. Review of key Findings of “Emerging Answers 2007”. Report on Sex Education Programs, Guttmacher Institute (Nov 1, 2007). Ἀνακτήθηκε 22-9-2017   McKeon B, Effective Sex Education, Advocates for Youth (2006). Ἀνακτήθηκε 23-9-2017 

5. Hill A, How the UK halved its teenage pregnancy rate, Τhe guardian (Jul 18, 2016). Ἀνακτήθηκε 22-9-2017 ἀπό: https://www.theguardian.com/society/2016/jul/18/how-uk-halved-teenage-pregnancy-rate-public-health-strategy. 

6. Kay JF, Jackson A, Sex, Lies & Stereotypes. How Abstinence-Only Programs Harm Women and Girls, Legal Momentum, New York, 2008. Ἀνακτήθηκε 23-9-2017 ἀπό: http://hrp.law.harvard.edu/wp-content/uploads/2013/03/sexlies_stereotypes2008.pdf;  McKeon B, Effective Sex Education, Advocates for Youth (2006).  McCammon S, Abstinence-Only Education Is Ineffective And Unethical, Report Argues, Shots. Health News from NPR (2017). Ἀνακτήθηκε 23-9-2017 ἀπό: http://www.npr.org/sections/health-shots/2017/08/23/545289168/abstinence-education-is-ineffective-and-unethical-report-argues. 

7. Abstinence-Only-Until-Marriage Programs, Advocates for Youth. 

8. McKeon B, Effective Sex Education, Advocates for Youth (2006). 

9. McKeon B, Effective Sex Education, Advocates for Youth (2006). 

10. Πρωτοπρ. π. Μεταλληνός Γ,  Η Ορθόδοξη «σεξουαλική αγωγή» (Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο: Τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ὁ κῆπος τῶν τέρψεων, Ἐγρήγορση, Ἡ ἄλλη ὅψις (14-5-2009). Ἀνακτήθηκε 25-9-2017 ἀπό: http://alopsis.gr/afieroma/af-%ce%b7-%ce%bf%cf%81%ce%b8%cf%8c%ce%b4%ce%bf%ce%be%ce%b7-%cf%83%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%85%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%ae-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%80/.