Σε πρόσφατη δήλωση της σε εκδήλωση για το Δημογραφικό (3/6), η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αναφέρθηκε στην ενσωμάτωση των μεταναστών ως μία ευκαιρία τόσο για «οικονομική ανάπτυξη» όσο και για την «τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας».
Η δήλωσή της μας θλίβει αλλά δυστυχώς δεν μάς εκπλήσσει. Συμφωνεί ασφαλώς με τον πρωθυπουργό, που έχει επισήμως δηλώσει εχθρός του «νατιβισμού» – δηλαδή εχθρός του δικαιώματος ενός αυτόχθονος πληθυσμού (όπως είναι οι γηγενείς Έλληνες) να ορίζει το δικό του μέλλον στα πλαίσια του δικού του κράτους (όπως αυτό που πριν 200 χρόνια ίδρυσαν οι αυτόχθονες πρόγονοί μας).
Τόσο η ΠτΔ όσο και ο ΠΘ, θεωρούν αποδεκτό, από τη μία πλευρά, οι Έλληνες νέοι να μεταναστεύουν από μία πατρίδα που δεν τους αγαπά, που δεν τους σέβεται, που εξευτελίζει την εργασιακή τους προοπτική.
Επίσης τόσο η ΠτΔ όσο και ο ΠΘ θεωρούν αποδεκτό, από την άλλη πλευρά, η ίδια πατρίδα που διώχνει τα παιδιά της, να υποδέχεται μετά βαΐων, κλάδων, επιδοτήσεων και επίταξης ελληνικής γης, παράνομους εποίκους που δεν έρχονται από εμπόλεμες ζώνες, ούτε έχουν διάθεση να ασπαστούν τις αξίες και τον τρόπο ζωής της ελληνικής κοινωνίας, ούτε διέρχονται από μη ασφαλείς χώρες (θυμίζουμε ότι τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν ασφαλή χώρα την Τουρκία). Επιπλέον, θεωρούν λογικό (ή και προτιμούν) η οικονομική ανάπτυξη και η πληρωμή των συντάξεων των γερόντων μας, να έρθει από την απασχόληση αλλογενών εποίκων, και όχι των αυτοχθόνων παιδιών μας.
Εμείς, διαφωνούμε με την ΠτΔ και με τον ΠΘ. Όσα εκείνοι θεωρούν αποδεκτά ή επιθυμητά, εμείς τα θεωρούμε απαράδεκτα.
Τόσο η ΠτΔ όσο και ο ΠΘ, φαίνεται ότι ξέχασαν το 1ο άρθρο του Συντάγματος, που ορίζει πως «Όλες oι εξoυσίες πηγάζoυν από τo Λαό, υπάρχoυν υπέρ αυτoύ και τoυ Έθνoυς».
Δεν χρειάζεται να είμαστε συνταγματολόγοι για να διευκρινίσουμε ότι το Σύνταγμά μας εννοεί ως Λαό τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ Λαό και ως Έθνος το ΕΛΛΗΝΙΚΟ Έθνος. Αν οι ΠτΔ και ΠΘ ασκούν την εξουσία τους διαφορετικά, θέτουν μόνοι τους τον εαυτό τους εκτός συνταγματικότητας.
Στην τοποθέτησή της για το Δημογραφικό, η κ. Σακελλαροπούλου είπε επιπλέον: «δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν θέλουν παιδιά, ότι αργούν να ενηλικιωθούν, να αναλάβουν ευθύνες, ότι τους αποτρέπουν οι δυσχερείς οικονομικές συνθήκες. Και μεταπολεμικά ήταν δύσκολες οι συνθήκες. Όμως τότε δεν επικρατούσε το σημερινό κλίμα αβεβαιότητας, ανασφάλειας, αποθάρρυνσης. Τότε υπήρχε ελπίδα.»
Η άποψή μας είναι πως, δυστυχώς, η τοποθέτηση της ΠτΔ εκφράζει μισές αλήθειες και μία στρεβλή πολιτική ορθότητα που αρνείται να δει την πραγματικότητα ψύχραιμα και νηφάλια. Κατά την άποψή μας, οι μισές αλήθειες είναι χειρότερες από ολόκληρα ψέματα, και καθόλου δεν αρμόζουν στον ιερό, εθνικό, λαϊκό, δημοκρατικό θεσμό που η κ.Σακελλαροπούλου εκπροσωπεί.
Συγκεκριμένα, θα θυμίσουμε στην κ. Σακελλαροπούλου, ότι οι γεννήσεις Ελλήνων στην Ελλάδα έπεσαν κατά 31% (από τις 148 σε 102 χιλιάδες ετησίως) στη δεκαετία 1980-89, όπου είχαμε καλοζωή με δανεικά, όπου γελοιοποιείτο η αξία της οικογένειας και της μητρότητας, με κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες και την τηλεόραση να διδάσκουν σεξουαλική απελευθέρωση, εύκολα διαζύγια, επίθεση στη μητρότητα, εγκληματική ασέβεια απέναντι στην αγέννητη ζωή. Δεν συνέτρεχε καμία αβεβαιότητα και ανασφάλεια τότε, για να πέσουν κατακόρυφα οι γεννήσεις. Αλλά ούτε και κανείς πολιτικός δεν ντράπηκε ούτε ζήτησε συγγνώμη για το κατρακύλισμα των αξιών μας.
Περαιτέρω, θα θυμίσουμε στην κ. Σακελλαροπούλου ότι και το επόμενο διάστημα, από το 1990 έως το 2004, η επιφανειακή σταθερότητα ή και αύξηση στις συνολικές γεννήσεις έκρυβε την ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ μίας στις 6 γεννήσεις Ελλήνων με γεννήσεις αλλοδαπών, ώστε οι 102 χιλιάδες ετησίως του 1990 έγιναν λιγότερες από 89 χιλιάδες γεννήσεις Ελληνικής υπηκοότητας το 2004. Πάλι νιώθαμε κάπως βέβαιοι …αλλά παιδιά κάναμε ακόμη λιγότερα. Οι νέες ηθικές κατηφόρες των καναλιών με ήρωες διπλανής πόρτας τύπου «Big Brother», το έγκλημα χωρίς ενόχους του χρηματιστηριακού κραχ, το ανεξήγητο άνοιγμα των συνόρων μας, η γνωριμία της κοινωνίας μας με εισαγόμενους νέους τύπους βαριάς εγκληματικότητας, η μετάλλαξη αρκετών γειτονιών μας σε γκέτο, ο εκφυλισμός του παιδικού ξέγνοιαστου παιχνιδιού σε μία ανάμνηση των παλαιοτέρων. Ούτε τότε ακούσαμε συγγνώμη από ριψάσπιδες πολιτικούς και πνευματικούς δήθεν ηγέτες για τα κυκλώματα ελληνοποιήσεων, ή για τον διαρκή υβρισμό του θεσμού της οικογένειας.
Από το 2004, οι σχεδόν 89 χιλιάδες γεννήσεις Ελλήνων μειώθηκαν σε 74 χιλιάδες το 2018, μετά από τόσες εκτροπές της κοινωνικής, πολιτικής και εθνικής μας ζωής. Ανάμεσα στις επελάσεις της τρόικας, τις παρελάσεις των πολύχρωμων αρνητών της τεκνογονίας, και τις τηλεοπτικές εξυμνήσεις εξ ανατολών σφαγέων του ελληνισμού, τότε ναι, η αβεβαιότητα έφτασε στο κατακόρυφο, και μαζί της η πικρή ξενητειά για πολλούς νέους συμπατριώτες μας. Και πάλι όμως, η κ. Σακελλαροπούλου δε μπορεί να θεωρεί ότι η Ελλάδα ανήκει στο χειρότερο 4% του πλανήτη από πλευράς αβεβαιότητας. Το λέμε διότι σίγουρα η Ελλάδα το 2018 σύμφωνα με τον ΟΗΕ ανήκει στο χειρότερο 4% του ΠΛΑΝΗΤΗ σε επίπεδο πληθυσμιακής μεταβολής, με κατάταξη 223 επί συνόλου 232 χωρών!
Σε τελικό συμπέρασμα, οι δακρύβρεχτες -με κροκοδείλεια δάκρυα- εξηγήσεις της κ. Σακελλαροπούλου περί «αβεβαιότητας» δεν φτάνουν για να δικαιολογήσουν τη φρικτή πτώση κατά ακριβώς 50% των γεννήσεων, από 148 χιλιάδες το 1980 σε 74 χιλιάδες Ελλήνων το 2018. Πιστεύουμε ότι η συστηματική πτώση της τεκνογονίας και η σταδιακή υποκατάσταση του αυτόχθονος Ελληνικού πληθυσμού με ξένους πληθυσμούς, δεν είναι τυχαία εξέλιξη αλλά υπολογισμένο αποτέλεσμα, για το οποίο ελπίζουμε ότι κάποιοι, κάποτε, θα λογοδοτήσουν στον Ελληνικό Λαό.
Η ΝΙΚΗ όμως δεν δημιουργήθηκε για να θρηνήσει τη δημογραφική μας υποκατάσταση, ή να μείνει θεατής του θριάμβου του αντινατιβισμού, που προτείνουν αντισυνταγματικά ως προς τις θεσμικές τους υποχρεώσεις η ΠτΔ ή ο ΠΘ.
Η ΝΙΚΗ έρχεται για να λύσει το Δημογραφικό με μακροχρόνιο Εθνικό Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα και στόχο την Ελλάδα των 16 εκατομμυρίων Ελλήνων το 2050.
Με αλλαγή αξιών και προσανατολισμού των νέων από το σχολείο, με προβολή της οικογένειας ως το πιο σημαντικό κύτταρο της κοινωνίας, με οικονομική στήριξη της τεκνογονίας και της πολυτεκνίας, με σεβασμό και προστασία της μητρότητας και της αγέννητης ζωής, με αποτελεσματική διαχείριση της βραδυφλεγούς βόμβας που λέγεται μετανάστευση.
Έχουμε την ευθύνη για τον τόπο και τα παιδιά μας. Άλλος χρόνος δεν υπάρχει.