Πενήντα δύο χρόνια από την τουρκική εισβολή και η Κύπρος εξακολουθεί να βιώνει την τραγωδία της κατοχής.
Πενήντα δύο χρόνια, ο Ελληνισμός κουβαλά το βάρος των πεσόντων, των αγνοουμένων, των προσφύγων, των κατεχόμενων πατρογονικών εστιών, των βεβηλωμένων εκκλησιών και των συλημένων μνημάτων.
Η πληγή παραμένει ανοιχτή. Και μαζί της παραμένουν η μνήμη, η ευθύνη και η απαίτηση για δικαιοσύνη.
Η ΝΙΚΗ θυμάται. Και υπενθυμίζει:
- Η Κύπρος δεν είναι μια εκκρεμότητα της διεθνούς πολιτικής. Είναι Ελληνική γη υπό κατοχή.
- Η κατοχή δεν νομιμοποιείται, δεν εξωραΐζεται και δεν γίνεται αποδεκτή. Τερματίζεται.
- Οι ήρωες του 1974, οι αγνοούμενοι και οι ξεριζωμένοι απαιτούν δικαίωση, όχι λήθη.
- Η επιστροφή των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες αποτελεί αναφαίρετο ανθρώπινο και εθνικό δικαίωμα.
Η ΝΙΚΗ στέκεται με συνέπεια και καθαρό λόγο:
- Υπέρ μιας ελεύθερης και πραγματικά κυρίαρχης Κύπρου, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και αναχρονιστικά καθεστώτα εγγυήσεων.
- Υπέρ της διαφύλαξης της Ελληνορθόδοξης ταυτότητας, της ιστορίας και του πολιτισμού του Κυπριακού Ελληνισμού.
- Υπέρ της απελευθέρωσης των κατεχόμενων εδαφών, με σεβασμό στις θυσίες όσων αγωνίστηκαν για την Πατρίδα.
Η Ελλάδα δεν δικαιούται να συνηθίσει την κατοχή, ούτε να αντιμετωπίζει το Κυπριακό ως ένα ακόμη διπλωματικό ζήτημα. Η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού και η δικαίωση του αγώνα της παραμένει εθνικό χρέος.
Με Πίστη, Ελληνορθόδοξη Παιδεία και ισχυρή Εθνική Αυτοσυνειδησία, κρατούμε άσβεστη τη μνήμη, τιμούμε τους ήρωες και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την ημέρα της Ελευθερίας.
52 χρόνια μετά, δεν ξεχνάμε. Δεν συμβιβαζόμαστε. Δεν εγκαταλείπουμε τον αγώνα.
Η Κύπρος ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική!