του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη, υποψηφίου Ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ
Πάει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που ο Πρωθυπουργός, εν μέσω προεκλογικής εξάψεως, είχε ανακοινώσει την ίδρυση του υπουργείου Οικογένειας. Και όπως ακριβώς έχουμε συνηθίσει από τον κ. Μητσοτάκη έπραξε κάτι εντελώς διαφορετικό. Από όσα κατάλαβαν οι Έλληνες όταν άκουγαν την δέσμευσή του, κράτησε μόνον το όνομα. Και δημιούργησε ένα υπουργείο που εφαρμόζει στοχεύσεις και πολιτικές που ουδεμία σχέση έχουν με το δημογραφικό και την προστασία της οικογένειας.
Η περίπτωση της γενικής γραμματέως του υπουργείου – ενός ακόμη «πράσινου» στελέχους που πήρε μεταγραφή στο άλλοτε «γαλάζιο» κόμμα – Ζέφης Δημαδάμα που την εβδομάδα που πέρασε μοιράστηκε ένα άρθρο στο X με το οποίο … προειδοποιούσε τις γυναίκες ότι εάν γίνουν μητέρες θα κάνουν «κακό» στην καριέρα τους δεν αποτελεί παρά την κορυφή του παγόβουνου.
Και η κ. Δημαδάμα δεν είναι η μόνη. Έτερο στέλεχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η κ. Ειρήνη Αγαπηδάκη σε δημόσιες τοποθετήσεις της τις προηγούμενες ημέρες, δήλωσε ότι… προσβάλλεται εάν κάποιος την ρωτήσει εάν είναι μητέρα ή εάν είναι παντρεμένη, διότι είναι «αυθύπαρκτη προσωπικότητα». Λες και οι υπόλοιποι που επιλέξαμε να παντρευτούμε, να κάνουμε παιδιά δεν είμαστε αυθύπαρκτες προσωπικότητες. Αναπαρήγαγε δε τις αθλιότητες της αριστεράς περί «γυναικοκτονιών» λες και αυτού του είδους οι δολοφονίες είναι ο κανόνας και όχι κάποιες ελάχιστες – και μάλιστα στατιστικά λιγότερες από τις περισσότερες χώρες της ΕΕ – εξαιρέσεις.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί ότι τέτοιου είδους δημόσιες τοποθετήσεις είναι απλά «άστοχες». Δυστυχώς όμως αυτό δεν ισχύει. Για την κυβέρνηση της χώρας είναι σαφές ότι η προάσπιση της οικογένειας και το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας, το δημογραφικό, δεν είναι τίποτε άλλο παρά υποσημειώσεις. Το όλο ζήτημα αντιμετωπίζεται με όρους δικαιωματισμού και δη των υποτιθέμενων «δικαιωμάτων» της γυναικάς και της «ισότητας των φύλων». Και το αποδεικνύουν ξεκάθαρα οι επιλογές των προσώπων αλλά και της ρητορικής που χρησιμοποιείται σε κάθε είδους εκδήλωση που έχει να κάνει με τα ζητήματα αυτά. Μέχρι και στην «ενεργοποίηση» της τρίτης ηλικίας, δηλαδή το να βάλουν τους συνταξιούχους να δουλεύουν μας λένε ότι στοχεύουν για να μην πουν το προφανές, ότι οι Έλληνες πρέπει να βοηθηθούν να κάνουν περισσότερα παιδιά, σε μικρότερη ηλικία.
Μια κυβέρνηση διαποτισμένη από την woke ατζέντα όπως αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αδύνατον να πράξει το παραπάνω, διότι προσκρούει στα βασικά της προτάγματα.
Δεν τους ενδιαφέρει η πλειοψηφία – την οποία θεωρούν τυραννία στην προσπάθειά τους να μετασχηματίσουν ριζοσπαστικά την κοινωνία – αλλά οι ακτιβιστικές ομάδες της κάθε λογής μειοψηφίας. Και όπως ακριβώς οι ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστές δεν εκπροσωπούν τους ομοφυλόφιλους, έτσι και οι φεμινίστριες τύπου Δημαδάμα και Αγαπηδάκη δεν εκπροσωπούν όλες τις γυναίκες.
Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα «Δημοκρατία».