Σε μια εποχή όπου η χυδαιότητα μοιάζει να έχει αποκτήσει καθολικό δικαίωμα εισόδου στον δημόσιο λόγο, η ανησυχία για την πολιτισμική παρακμή δεν αποτελεί πλέον σπασμωδική αντίδραση λίγων πατριωτών.Η διάχυση της βωμολοχίας αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης. Στην Ελλάδα, η κρίση αυτή εκφράζεται με τον πιο ηχηρό, αν και συχνά σκανδαλώδη, τρόπο, μέσα από την Trap μουσική.
Στην ελληνική παράδοση, όπου η γλώσσα φέρει βαρύ πολιτισμικό και εθνικό φορτίο, η αλόγιστη χρήση βωμολοχιών –είτε στην καθημερινότητα είτε στα ΜΜΕ– είναι μια επίθεση στο κοινό αίσθημα ευπρέπειας των Ελλήνων. Η συνεχής υποχώρηση των γλωσσικών ορίων δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο η αθλιότητα γίνεται ο κανόνας.
Η ελληνική Trap σκηνή αποτελεί την πιο χαρακτηριστική εφαρμογή του επιχειρήματος περί κοινωνικής εξέγερσης που τροφοδοτεί τη βωμολοχία.
Οι στίχοι της, γεμάτοι εκρηκτική χυδαιότητα, εξύμνηση του χρήματος, της βίας και του ηδονισμού, είναι μια ξεκάθαρη αντίδραση στο παραδοσιακό ελληνικό ήθος: τον σεβασμό στην οικογένεια, τις θρησκευτικές αξίες και την αστική ευπρέπεια.
Όπως ορισμένοι θεωρούν τη βωμολοχία ως μορφή πολιτικής ανυπακοής κατά της παραδοσιακής τάξης, έτσι και οι εκφραστές της Trap χρησιμοποιούν την ακραία γλώσσα ως μέσο διαταραχής της συντηρητικής πολιτισμικής δομής. Η βωμολοχία γίνεται η σημαία της άρνησης και του μηδενισμού απέναντι στα χρηστά ήθη.
Το αποτέλεσμα είναι η τοποθέτηση ενός αντιαισθητικού προτύπου στη δημόσια σφαίρα, το οποίο υιοθετείται μαζικά από τους νέους, θολώνοντας τη γραμμή μεταξύ τέχνης, ελευθερίας έκφρασης και απλής χυδαιότητας.
Η ΝΙΚΗ προτείνει να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο με τους εξής τρόπους:
Α. Στα σχολεία
1) Αναμόρφωση των σχολικών προγραμμάτων: Ενίσχυση της διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας και της λογοτεχνίας,ξεκινώντας από το δημοτικό σχολείοκαι συνεχίζοντας στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με έμφαση στη γλωσσική καθαρότητα και το παραδοσιακό ήθος, ώστε να αναπτύσσεται ο σεβασμός στην ελληνική γλώσσα.
2) Ενίσχυση του ρόλου του μαθήματος των Θρησκευτικών, ώστε να συμβάλλει στη βιωματική σύνδεση των παιδιών και εφήβων με τα αριστουργήματα της πνευματικής μας κληρονομιάς, όπως η ορθόδοξη εικονογραφία και υμνογραφία, που αναβαθμίζουν τα ήθη, εξημερώνουν το πνεύμα και θεραπεύουν τα τραύματα που προκαλεί διαρκώς στις παιδικές και νεανικές ψυχές η βαρβαρότητα του σήμερα.
3) Προώθηση του παραδοσιακού πολιτισμού: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων στα σχολεία που προωθούν την παραδοσιακή μουσική, τέχνη και ιστορία, προσφέροντας στους νέους εναλλακτικά, ποιοτικά και εθνικά προσανατολισμένα πρότυπα.
Β. Στον Πολιτισμό και τα Μέσα Ενημέρωσης
1) Υιοθέτηση μιας στάσης που αντιμετωπίζει τη βωμολοχία όχι ως αθώα έκφραση, αλλά ως μια σοβαρή παράβαση που οδηγεί σε γενικότερη παρακμή.
2) Θέσπιση αυστηρότερων κανονισμών για τη μετάδοση εξαιρετικά ακατάλληλου, βίαιου ή χυδαίου περιεχομένου σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα και δημόσιους χώρους (π.χ. μουσικές εκδηλώσεις), με στόχο την προστασία ανηλίκων και τη διατήρηση της δημόσιας ευπρέπειας.
3) Οικονομική ενίσχυση: Παροχή κινήτρων για την παραγωγή και προώθηση πολιτιστικών έργων (μουσική, θέατρο, κινηματογράφος) που σέβονται τις εθνικές, θρησκευτικές και ηθικές αξίες της ελληνικής παράδοσης.
Γ. Στο θεσμό της 0ικογένειας
Στήριξη του παραδοσιακού προτύπου: Επισήμανση του κομβικού ρόλου της οικογένειας (ως ορθόδοξης και παραδοσιακής δομής) στην ηθική διαπαιδαγώγηση των νέων, ενθαρρύνοντας τους γονείς να επιβλέπουν και να κατευθύνουν τις πολιτιστικές επιλογές των παιδιών τους.
Χριστόδουλος Μολύβας
Μέλος Θεματικής Ομάδας Εξωτερικής Πολιτικής της ΝΙΚΗΣ