Έντεκα ανθρώπινες ζωές χάθηκαν κατά τη φετινή αντιπυρική περίοδο, ενώ μόλις δώδεκα μεγάλες πυρκαγιές προκάλεσαν περίπου το 80% των χαρτογραφημένων καμένων εκτάσεων. Ο απολογισμός της φετινής αντιπυρικής περιόδου αποδεικνύει τις αδυναμίες της κυβερνητικής πολιτικής, τις δομικές ελλείψεις, τις επιχειρησιακές αστοχίες και το πολιτικό κόστος των πυρκαγιών.
Η επίκληση της «προστασίας της ανθρώπινης ζωής» καταρρέει μπροστά στον τραγικό απολογισμό της περιόδου. Η απώλεια ανθρώπινων ζωών, είτε πρόκειται για πολίτες που εγκλωβίστηκαν στα μέτωπα των πυρκαγιών είτε για ανθρώπους της πρώτης γραμμής, αποδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι το σύστημα απέτυχε στο θεμελιώδες καθήκον του.
Θυσία στην πρώτη γραμμή: Οι απώλειες ανάμεσα στο πυροσβεστικό προσωπικό και στα πληρώματα των εναέριων μέσων δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται απλώς ως «επαγγελματικός κίνδυνος». Είναι αποτέλεσμα της υπερεξάντλησης, των εξαντλητικών βαρδιών, του πεπαλαιωμένου εξοπλισμού και της πίεσης να καλυφθούν τα τεράστια επιχειρησιακά κενά με ηρωισμούς της τελευταίας στιγμής.
Ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη: Όταν μετράμε ανθρώπινες ζωές στο πεδίο των πυρκαγιών, καμία επικοινωνιακή διαχείριση και κανένα στατιστικό στοιχείο δεν μπορεί να συμψηφίσει το κόστος. Η απώλεια 11 ανθρώπων συνιστά βαρύτατη καταδίκη ενός μοντέλου Πολιτικής Προστασίας που λειτουργεί εκ των υστέρων και εκθέτει πολίτες και διασώστες σε θανάσιμο κίνδυνο.
1. Το «Δόγμα 112»: από εργαλείο προστασίας σε άλλοθι αποτυχίας
Εκκενώστε και παρακολουθήστε: Το 112 μετατράπηκε από μέσο σωτηρίας σε εργαλείο πολιτικής κάλυψης. Η τακτική είναι απλή: «Στέλνουμε μήνυμα, εκκενώνουμε την περιοχή και αφήνουμε το δάσος και τις περιουσίες στη μοίρα τους, για να δηλώσουμε στη συνέχεια περήφανοι ότι δεν είχαμε θύματα».
Εγκατάλειψη του πεδίου: Η απουσία επίγειων δυνάμεων από τους οικισμούς, με πρόσχημα την εκκένωση, ανάγκασε τους ίδιους τους κατοίκους να παλεύουν μόνοι τους, χρησιμοποιώντας ακόμη και τα λάστιχα των αυλών τους, για να σώσουν τα σπίτια τους.
2. Ανεπαρκής πρόληψη – η διαχρονική εγκατάλειψη
Ένα μείζον ζήτημα: Σύμφωνα με δημοσιεύματα που βασίζονται σε πηγές του Πυροσβεστικού Σώματος, πάνω από το 70% των καμένων εκτάσεων συνδέονται με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας του ΔΕΔΔΗΕ. Παράλληλα, σύμφωνα με την ετήσια ανασκόπηση των αρμόδιων φορέων, 12 μεγάλες πυρκαγιές ευθύνονται για περίπου το 80% των χαρτογραφημένων καμένων εκτάσεων, αναδεικνύοντας, για ακόμη μία χρονιά, τη διαχρονική αποτυχία της αντιμετώπισης των μεγάλων και σύνθετων περιστατικών.
Εγκατάλειψη των δασών: Τα δάση αφέθηκαν να μετατραπούν σε πυριτιδαποθήκες. Οι καθαρισμοί έγιναν την τελευταία στιγμή, για τις φωτογραφίες, οι αντιπυρικές ζώνες έμειναν στα χαρτιά και οι Δασικές Υπηρεσίες αφέθηκαν υποστελεχωμένες και αποδυναμωμένες.
Μπίζνα καταστολής: Η πρόληψη κοστίζει ελάχιστα σε σύγκριση με την καταστολή, αλλά δεν προσφέρεται για επικοινωνιακή προβολή. Η κυβέρνηση προτιμά να διαθέτει εκατομμύρια για πανάκριβες και συχνά εκπρόθεσμες μισθώσεις εναέριων μέσων, τα οποία ενδέχεται να αδυνατούν να επιχειρήσουν λόγω ισχυρών ανέμων, αντί να επενδύσει στη μόνιμη δασοπροστασία.
3. Η κλιματική κρίση ως μόνιμο άλλοθι
Καραμέλα ευθυνών: Για όλα φταίνε ο «στρατηγός άνεμος», τα «πρωτοφανή φαινόμενα» και η «κλιματική αλλαγή». Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την κλιματική κρίση όχι ως καμπανάκι κινδύνου για να οργανωθεί καλύτερα, αλλά ως βολική δικαιολογία για να νίπτει τας χείρας της.
Μηδενική προσαρμογή: Εάν το περιβάλλον αλλάζει και τα φαινόμενα γίνονται ολοένα πιο ακραία, ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης; Να παρακολουθεί τις πυρκαγιές να φτάνουν στον αστικό ιστό και να υπόσχεται «ανασύνταξη» κάθε Σεπτέμβριο;
4. Εξαντλημένοι πυροσβέστες – ψεύτικες υποσχέσεις
Επιχειρησιακός ερασιτεχνισμός: Χιλιάδες οργανικά κενά στην Πυροσβεστική, υπερεξαντλημένο προσωπικό που μετακινείται από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη χωρίς επαρκή σχεδιασμό και εποχικοί πυροσβέστες που το καλοκαίρι αποκαλούνται «ήρωες», αλλά το φθινόπωρο αφήνονται στην ανεργία.
5. Αποζημιώσεις – ψίχουλα και γραφειοκρατικός εμπαιγμός
Μετά την καμένη γη, η κοροϊδία: Φανταχτερές εξαγγελίες για «πακέτα ανασυγκρότησης», που καταλήγουν σε δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Οι πληγέντες αφήνονται να περιμένουν μήνες για πενιχρές ενισχύσεις, ενώ τα αντιπλημμυρικά έργα ξεκινούν παραμονές των πρώτων βροχοπτώσεων, θέτοντας τις καμένες περιοχές αντιμέτωπες με έναν νέο, θανάσιμο κίνδυνο.
Η πρόταση και η δέσμευση της ΝΙΚΗΣ
Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα ΝΙΚΗ έρχεται να αντιμετωπίσει όλα τα παραπάνω προβλήματα, με πραγματικό ενδιαφέρον και σεβασμό για κάθε ανθρώπινη ζωή.
Με αναδιάταξη σχεδίων και ενεργειών σε όλους τους τομείς της Πολιτικής Προστασίας, με ορθολογική ιεράρχηση των δαπανών και με ουσιαστική ενίσχυση της πρόληψης, της ετοιμότητας και της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας.
Διότι στην ασφάλεια και στην προστασία κάθε ανθρώπινης ζωής δεν χωρούν περικοπές.
Θέσεις της ΝΙΚΗΣ για την Πολιτική Προστασία εδώ.
Loading Viewer...
Θ.Ο. Πολιτικής Προστασίας ΝΙΚΗΣ
Υπ. Θ.Ο.: Ηλίας Τσιμπιδάρος